مقالات

معرفی کپسول ریواستیگمین Rivastigmine با نام تجاری اگزلون
R, داروها, همه مطالب

معرفی کپسول ریواستیگمین Rivastigmine با نام تجاری اگزلون 

کپسول ریواستیگمین از دسته داروهای پاراسمپاتومیمتیک و کولینرژیک است؛ و در درمان بیماری دمانس یا همان زوال عقل (بخصوص دمانس ناشی از پارکینسون) و آلزایمر، بکار می رود. ریواستیگمین را در ابتدا معمولا دو وعده یک میلی گرمی در روز مصرف می کنند. و بسته به پاسخ بیمار مقدار ان را تا ۶ میلی گرم در هر وعده روزانه افزایش می دهند. این دارو طی نیم الی ۱ ساعت در بدن موثر می شود. و برای مدت ۹ الی ۱۲ ساعت فعال باقی می ماند.

این دارو از طریق دستگاه گوارش جذب می شود. و با اتصال به پروتئین های پلاسما (حدود ۴۰ درصد دارو)، از سلول های خونی مغز عبور می کند و به مغز می رسد.

این دارو علاوه بر کپسول به شکل برچسب های پوستی نیز تولید و عرضه و تجویز می شود.

افراد مبتلا به دمانس معمولا سطح پایین تری از استیل کولین را در مغز خود دارند. و استیل کولین در تفکر، استدلال و حافظه، نقشی اساسی دارد. این دارو موجب افزایش سطح استیل کولین عصب های مغز شده و انتقال تکانه های عصبی در محل اتصال عصب به عضله را بهبود می دهد.

نکات مصرف ریواستیگمین

  1. مصرف این دارو را بدون نظر پزشک متوقف نکنید.
  2. در صورت ابتلا به بیماری های تنفسی از جمله اسم، بیماری قلبی، زخم معده، اختلال پروستات، مشکلات ادراری، تشنج و بیماری های کبد و کلیه، پزشک خود را پیش از مصرف این دارو مطلع کنید.
  3. مصرف طولانی مدت و دائم این دارو مشکل جدی برای بیمار ایجاد نمی کند.
  4. هرچند این دارو ممکن است دارای عوارض خواب آلودگی باشد. اما بیماری مصرف کننده این دارو نیز خود مانع انجام کارهای حساس و خطرناک مثل رانندگی است.
  5. به طور کلی مصرف ریواستیگمین در دوران بارداری و شیردهی توصیه نمی شود.

عوارض جانبی ریواستیگمین

  • سرگیجه، خواب آلودگی، افسردگی، آشفتگی، ضعف، سردرد، تعریق بیش از حد و مشکلات گوراشی از جمله بی اشتهایی، از عوارض شایع ریواستیگمین هستند.
  • همچنین ریواستیگمین دارای عوراض نادرتر و ابته جدی تری نیز هست از آن جمله می توان به مدل شدت یافته عوارض شایع گفته شده، مدفوع و سرفه سیاه رنگ و خونی، بی قراری و احساس پرش در چشم، گردن و فک، درد و سوزش هنگام ادرار کردن و لرزش غیرقابل کنترل، اشاره کرد. در صورت بروز هریک از این عوارض جدی بهتر است هرچه سریع تر به پزشک معالج مراجعه کنید.
  • در بیماران با وزن کمتر عوارض جانبی این دارو بیشتر است.
  • در صورت قطع موقت دارو، ممکن است مصرف دوباره آن با استفراغ شدید همراه باشد. در نتیجه شروع دوباره نیز باید با دوز کم دارو آغاز شود و بعد از دو هفته دوز آن افزایش یابد.

تداخل دارویی ریواستیگمین

  • ریواستیگمین اثر داروهای شل کننده عضلانی را افزایش می دهد.
  • کلیستین، کلیندامایسین، آمینو گلیکوزیدها و داروهای ضد مالاریا و ضد آریتمی قلب، اثر ریواستیگمین را افزایش می دهند.
  • مصرف همزمان این دارو با بتانکول، سوکسینیل کولین و دیگر بلوک کننده های نوروماسکولار، می تواند سبب بروز اثرات سینرژیست شود.
  • این دارو باعث افزایش ترشح اسید معده می‌شود. بنابراین در بیماران در معرض خطر اولسرهای گوارشی از جمله سابقه مصرف NSAIDs ها باید با احتیاط مصرف شود.

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

بخش های ضروری علامت گذاری شده اند *

قالب وردپرس ساخته شده توسط Shufflehound. تمام حقوق مادی و معنوی وب‌سایت پیام سلامت معلق به مجموعه باماتا است. تابستان 1398