آگروفوبیا یا ترس از مکان های شلوغ ؛ نشانه ها، علل و روش های درمان

آگروفوبیا یا ترس از مکان های شلوغ ؛ نشانه ها، علل و روش های درمان
آگروفوبیا یا ترس از مکان های شلوغ ؛ نشانه ها، علل و روش های درمان

افراد مبتلا به آگروفوبیا از مکان ها یا موقعیت هایی که در آن احساس به دام افتاده می کنند، خجالت زده شده، ناراحت می شوند یا ترس دارند. معمولا این احساسات به حملات هراس که باعث ایجاد چنین موقعیت ها و شرایطی برای آنها می شوند، منجر خواهند شد. درمان آگروفوبیا معمولا شامل روش هایی است که علائم ترس از مکان های شلوغ را کم می کند. در ادامه این مطلب مجله پیام سلامت می توانید از نشانه ها، علل و روش های درمان آگروفوبیا یا همان ترس از مکان های شلوغ اطلاع کسب کنید.

آگروفوبیا چیست؟

آگروفوبیا یک اختلال اضطرابی است که ترس را در زمانی که فرد در موقعیتی که نمی تواند از آن فرار کند گیر می افتد، ایجاد می کند. افراد مبتلا آگروفوبیا، از قرار گرفتن در محیط هایی مانند روی پل یا حتی مکان های باز و گسترده می ترسند. عموما مکان هایی که فرد احساس می کند در آن جا به دام افتاده، خجالت زده می شود و راه فراری ندارد چنین احساسی را ایجاد می کند.

اغلب افراد مبتلا به آگروفوبیا از قرار گرفتن در محیط های شلوغ اجتناب می کنند و این باعث می شود که بیشتر از اجتماع دور بمانند. این افراد معمولا به شخص دیگری نیاز دارند که به جای آن ها به سوپر مارکت رفته و یا در فعالیت های اجتماعی شرکت کند. وجود یک همراه در کنار آن ها باعث می شود احساس اعتماد به نفس بیشتری داشته باشند و با حملات ترس مواجه نشوند. با این وجود، همراهی دائمی یک نفر با بیمار امکان پذیر نیست. پس پیش می آید که با وجود این راهکار ساده نیز فرد دچار حملات هراس شود.

علائم ترس از مکان های شلوغ موجب می شود که فرد خود را در خانه محبوس کرده و مدت ها دور از دوستان و جامعه باشد. این افراد عموما در درمان بیماری خود با مشکلاتی مواجه می شوند. زیرا برای بهره مندی از اکثر روش های درمان، نیاز است که به کلینیک مراجعه کنند.

کارشناسان معتقدند که آگروفوبیا، نوعی اختلال هراس است. با این حال، هیچ کدام از افرادی که مبتلا به ترس از مکان های شلوغ هستند، اختلال هراس را در مکان هایی که برایشان حکم عدم امکان فرار را دارد، تجربه نمی کنند. بنابراین کارشناسان در حال حاضر در حال تحقیق بر روی این موضوع هستند که ترس از مکان های شلوغ را از زمره اختلالات هراس خارج کنند.

آگروفوبیا چگونه روی بدن تاثیر می گذارد؟

برای تاثیر این نوع اختلال اجازه دهید مثالی را ذکر کنیم.

فرض کنید در یک سوپرمارکت قرار دارید و در حال خرید هستید. ناگهان تپش قلبتان زیاد شده و گلویتان به شدت خشک می شوند. در این حالت تعریق زیادی دارید و دنیا با همه بزرگی خود دور سرتان می چرخد. در این حال است که از خودتان می پرسید که «چه اتفاقی برای من افتاده است؟ آیا من دیوانه شده ام؟ یا مرده ام؟ ” در این حالت هراس بیشتر و بیشتر افزایش می یابد و تا زمانی که فکر کنید دیگر نمی توانید آن را تحمل کنید، ادامه می یابد.

سپس کم کم شروع به آرام شدن می کنید و همه چیز دوباره به حالت عادی باز می گردد. در این لحظه احساس خجالت و سردرگمی را تحمل می کنید. وقتی به خانه بر می گردید بعد از مدتی هنوز هم برایتان مشخص نیست که چرا این اتفاق برای شما افتاده است؟ به دلیل خجالت و حمله وحشت زدگی در سوپرمارکت به احتمال زیاد مورد توجه سایر مشتریان بوده اید. به همین دلیل تصور می کنید آن ها به شما خندیده اند. در این حالت است که سوالات زیر به ذهنتان خطور می کند.

  • آیا مشتریان من را در این حالت دیده اند؟
  • آیا باز هم امکان دارد در سوپرمارکت دچار چنین حالتی شوم؟
  • اگر این اتفاق در جای دیگری برایم پیش بیاید چه کاری باید انجام دهم؟

مثال فوق یک تجربه معمول برای افراد مبتلا به آگروفوبیا است. چگونگی وقوع آگورافوبیا در زیر توضیح داده شده است:

ترس

مشکلی که در تجربه بالا وجود دارد این است که این تجربه شما را می ترساند. می ترسید که دوباره و دوباره اتفاق بیافتد. یک واکنش طبیعی به ترس این است که از موقعیت ها، افراد و مکان هایی که آن تجربه را یادآوری می کنند، اجتناب کنید. متاسفانه، اجتناب از چنین یادآوری هایی منجر به افزایش ترس از آن موقعیت می شود. به عبارت دیگر، هر چقدر طولانی تر در آن سوپر مارکت خاصی بمانید، احتمالا این است که حملات دیگری را نیز تجربه کنید بیشتر می شود. بنابراین، از مکان و موقعیت های خاصی که ترس را در شما ایجاد می کنند اجتناب خواهید کرد.

به دلیل تجربه بد گذشته، دفعه بعدی که به همان سوپر مارکت یا فروشگاه های مشابه دیگر می روید نیز به احساسات جسمی هشدار دهنده (تپش قلب، تنگی نفس، عصبی بودن و غیره) مبتلا می شوید. این احساسات جسمی شما را به این فکر می اندازد که یک حمله جدید ترس در حال رخ دادن است. زیرا این علائم همان چیزی است که شما از حمله قبلی ترس و وحشت خود به یاد دارید. پاسخ طبیعی این است که از این وضعیت دور شویم. این دوری گزینی در نهایت موجب می شود که از رفتن به مکان هایی که شرایط مشابه دارند اجتناب کنید. زیرا نتیجه می گیرید که زمانی که بیرون می روید، احساسات فیزیکی بیشتری را شاهد هستید.

در نهایت این فرایند باعث می شود که به دلیل ترس از تکرار حملات، خود را در خانه حبس کنید. به دلیل این که نمی توانید حدس بزنید که آیا اتفاق مشابه رخ خواهد داد یا نه، ترجیح می دهید در خانه بمانید.

علائم و علل وقوع آگروفوبیا

نشانه های آگروفوبیا

بسیاری از این علائم همانند نشانه های سایر شرایط، مانند بیماری های قلبی و مشکلات تنفسی هستند. برای تشخیص مناسب، باید به روانپزشک یا روانکاو مراجعه کنید. علائم اصلی ترس از مکان ها شلوغ عبارتند از:

  • تپش قلب
  • مشکلات تنفسی
  • تعریق زیاد
  • لرزیدن
  • احساس گرما یا سرما شدید
  • تهوع یا اسهال
  • داشتن درد قفسه سینه
  • وجود مشکلاتی در بلع غذا
  • احساس سرگیجه یا ضعف
  • ترس از مرگ

علل آگروفوبیا

هنوز مشخص نیست که چرا برخی افراد نسبت به دیگران بیشتر به ترس از مکان های شلوغ مبتلا می شوند. اما متخصصان می دانند که یک عامل ارثی در این بین وجود دارد. به این ترتیب پزشکان اعلام کرده اند که افرادی که بستگانشان به اختلالات اضطراب مبتلا هستند، با احتمال بیشتری به ترس از مکان های شلوغ مبتلا می شوند. اغلب موارد آگروفوبیا پس از چند بار حمله هراس ایجاد می شود. با این حال، ترس از مکان های شلوغ می تواند در شرایط زیر نیز رخ دهند:

  • در افرادی که تمایل به عصبانیت یا اضطراب دارند، وقوع این عارضه شایع تر است. اضطراب می تواند باعث تمایل به مصرف کافئین شود. از طرفی محققان معتقدند که کافئین و حملات هراس نیز با یکدیگر ارتباط دارند.
  • ابتلای یکی از بستگان خونی به اختلال اضطراب. اگر والدین، خواهر و برادر و یا سایر اعضای خانواده که با شما رابطه خونی دارند به یکی از انواع اختلالات اضطرابی مبتلا باشند، احتمال ابتلای شما به ترس از مکان های شلوغ بیشتر می شود.
  • تجربه حوادث استرس زا در زندگی. حوادثی مانند قرار گرفتن در معرض سوءاستفاده جنسی یا مرگ و غیره می تواند ترس از مکان های شلوغ را ایجاد کند. افرادی که تجربه های آسیب زا را دارند ممکن است بیشتر از سایرین دچار آگروفوبیا شوند. زیرا ممکن است از وقوع حادثه یا نسبت به شخصی که به آن ها آسیب رسانده است، ترس داشته باشند.

روش های درمان آگروفوبیا

روان درمانی

روان درمانی شامل کار با یک درمانگر برای کاهش علائم اضطراب و بهبود عملکرد شما می شود. در جلسات روان درمانی شما آموزش روانی خواهید دید و یاد خواهید گرفت که چگونه با علائم ترس از مکان های شلوغ مقابله کنید، افکاری که می توانند منجر به حمله ترسناک شده را کاهش دهید و نحوه مدیریت استرس را یاد بگیرید. بنابراین اولین گام برای درمان علائم این اختلال روانی شرکت در جلسات روان درمانی است.

دارو

دارو در ترکیب با روان درمانی موثرترین راه برای درمان ترس از مکان های شلوغ است. زیرا دارو ترس را از بین می برد و باعث می شود افراد بتوانند بدون داشتن احساسات یا علائم منفی در مکان های شلوغ تردد کنند. با این حال، دارو به اندازه کافی برای خلاص شدن از شر آگروفوبیا کافی نیست. زیرا دارو فقط باعث کاهش اضطراب می شود، اما نمی تواند بیمار را وادار کند که از خانه خارج شوند. برای متقاعد کردن بیماران جهت خروج از منزل نیاز به جلسات مشاوره می باشد.

حقایق جالب در مورد ترس از مکان های شلوغ

  • شروع آگروفوبیا بین ۱۵ تا ۳۵ سالگی است.
  • زنان دو تا چهار برابر بیشتر از مردان از آن رنج می برند.
  • این اختلال در ۵ تا ۱۲ درصد از طول عمر ادامه دارد.
  • بین ۲،۷ تا ۵،۸ درصد از آمریکایی ها و ۴ درصد از هلندی ها از آگروفوبیا رنج می برند.
  • بسیاری از افراد مبتلا به ترس از مکان های شلوغ به افسردگی نیز مبتلا هستند.
  • ۴۲ درصد از افراد مبتلا، سابقه جدایی واقعی یا ترس از جدایی از پدر و مادر و یا حامیان خود را در اوایل دوران کودکی گزارش داده اند.
  • اغلب موارد حملات آگروفوبیا، پس از جدا شدن از یک دوست صمیمی رخ می دهد.

توسط فرشته موسی پور

سال‌هاست در حوزه سلامت و پزشکی مشغول مطالعات آزاد هستم. طی 3 سال گذشته نتایج مطالعاتم را در قالب ترجمه متون پزشکی از منابع معتبر انگلیسی، در مجله پیام سلامت منتشر می‌کنم.

دیدگاهی بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *